Doğduğum şehirsin sen İskenderun

Doğduğum, ama doymadığım

Doyamadığım.

Koskoca bir ömür verdim ben sana

Karşılığı, kocaman bir hiç

Sen, beni muhtaç ettin gurbet ellere

"Doğduğun değil, doyduğun yer" dediler

Ne kadar doğru imiş, yaşayınca anladım

Doğduğum şehirsin sen İskenderun

Doğduğum, ama doymadığım

Doyamadığım.

Sevdiklerime zaman ayıramadım

İhtiyaçlarını karşılayamadım onların.

"Her şeyin bir bedeli var" dediler

Bana çok ağır geldi ama

Bedelini ödeyince anladım.

Doğduğum şehirsin sen İskenderun

Doğduğum, ama doymadığım

Doyamadığım.

Gurbet çektim, özlem çektim

El açmadım, çalıştım, kazandım

"Gülü seven dikenine katlanır" dediler

Doyduğum yeri hiç sevmedim ama

Gurbetin çok zor olduğunu anladım.

Doğduğum şehirsin sen İskenderun

Doğduğum, ama doymadığım

Doyamadığım.

Ailemden, sevdiklerimden uzak

Sevgiye, şefkate hasret yaşadım

"Sabreden derviş, muradına ermiş" dediler

Çok sabrettim, sabrettim ama

Muradıma eremeyeceğimi anladım.

Doğduğum şehirsin sen İskenderun

Doğduğum, ama doymadığım

Doyamadığım.

Gurbet elde çok acılar çektim

Çalıştım, uğraştım, çabaladım

"Ya bu deveyi güd, ya bu diyardan git" dediler

Deveyi güdtüm. Mecbur kaldım

Çünkü bu diyardan gidemeyeceğimi anladım.

Doğduğum şehirsin sen İskenderun

Doğduğum, ama doymadığım

Doyamadığım.

ADNAN KİREÇÇİ